فیبروم رحم چیست؟درمان فیبروم رحم با لیزر و 5 روش دیگر

آخرین به‌روزرسانی در 2025-11-15 توسط مریم فرجی

فیبروم رحم چیست؟

فیبروم رحم، که به آن میوم یا لیومیوم نیز گفته میشود، تودههای خوشخیمی هستند که از بافت عضلانی و همبند دیواره رحم تشکیل میشوند . این توده ها معمولاً غیرسرطانی هستند و میتوانند به صورت یک گره منفرد یا به شکل یک خوشه در داخل یا روی رحم رشد کنند.

اندازه فیبرومها میتواند بسیار متفاوت باشد، از چند میلیمتر تا بیش از ۲۰ سانتیمتر قطر یا حتی بزرگتر . آنها میتوانند در داخل دیواره رحم، داخل حفره اصلی رحم یا حتی در سطح بیرونی رحم ایجاد شوند و بسته به اندازه و مکان آنها، ممکن است علائم مختلفی ایجاد کنند.

فیبرومها معمولاً در زنان در سنین باروری بین ۲۵ تا ۴۰ سالگی دیده میشوند و میتوانند علائمی مانند خونریزی شدید قاعدگی، درد در لگن، کمر و زیر شکم، لکه بینی و درد هنگام رابطه جنسی ایجاد کنند . در برخی موارد، فیبرومها میتوانند بر باروری تأثیر بگذارند و نیاز به درمان داشته باشند، اما بسیاری از زنان با فیبروم های رحمی بدون علائم زندگی میکنند و نیازی به درمان ندارند.

برای اطلاعات بیشتر و درمان مناسب، مشورت با پزشک یا متخصص زنان و زایمان در کلینیک ویستان توصیه میشود.

عکس فیبروم رحم در سونوگرافی

برای دیدن تصویر فیبروم رحم در سونوگرافی، شما میتوانید به یک کلینیک تصویربرداری پزشکی مراجعه کنید. در آنجا، از امواج صوتی با فرکانس بالا استفاده میشود تا تصویر درون رحم روی صفحه نمایشگر ظاهر شود و پزشک میتواند موقعیت و اندازه فیبرومها را بررسی کند.

سونوگرافی میتواند به دو روش انجام شود: سونوگرافی شکمی، که در آن پروب روی شکم حرکت داده میشود، و سونوگرافی ترانسواژینال، که در آن پروب داخل واژن قرار میگیرد تصاویر حاصل از سونوگرافی به پزشک کمک میکنند تا تعداد، اندازه، و مکان فیبرومها را تشخیص دهد و بر اساس آن تصمیمگیری در مورد نیاز به درمان یا نظارت بیشتر را انجام دهد.

اگر شما به دنبال مشاهده تصویر فیبروم رحم برای مقاصد آموزشی یا اطلاعاتی هستید، میتوانید به کلینیک معتبر ویستان در غرب تهران مراجعه نموده و با پزشکان مجرب ما در این کلینیک مشورت نمایید.

علائم فیبروم رحم چیست؟

فیبروم رحم (میوما) توده‌های خوش‌خیم عضلانی و صافی هستند که در رحم زنان در سنین باروری (بین ۲۵ تا ۴۰ سالگی) ایجاد می‌شوند. این توده‌ها می‌توانند به صورت تکی یا چندتایی در اندازه‌های مختلف از چند میلی‌متر تا چند سانتی‌متر رشد کنند.

علائم فیبروم رحم می‌تواند از خفیف تا شدید متغیر باشد و در همه زنان یکسان نیست. برخی از زنان ممکن است هیچ علامتی نداشته باشند، در حالی که برخی دیگر علائم آزاردهنده‌ای را تجربه می‌کنند.در جدول زیر به بررسی برخی از این علائم می پردازیم:

ردیف	علامت	توضیحات
1	خونریزی شدید قاعدگی	لخته‌های بزرگ خون، دوره‌های قاعدگی طولانی‌تر از حد معمول، خونریزی بین قاعدگی
2	درد در لگن	درد مبهم، درد تیز، درد لرزان
3	لکه بینی بین قاعدگی	خونریزی یا لکه بینی بین دوره‌های قاعدگی
4	درد هنگام رابطه جنسی	به دلیل فیبروم‌های بزرگ یا در محل نامناسب
5	احساس پری یا فشار در شکم	به دلیل فیبروم‌های بزرگ
6	مشکلات باروری	تداخل در لانه‌گزینی جنین
7	تکرر ادرار یا دشواری در دفع ادرار	فشار فیبروم به مثانه
8	یبوست	فشار فیبروم به روده
9	درد در پشت	فشار فیبروم به اعصاب پشت
10	افزایش وزن	در برخی موارد

توجه:

• این لیست فقط شامل برخی از علائم شایع فیبروم رحم است.
• ممکن است برخی از زنان علائم دیگری را تجربه کنند که در این لیست ذکر نشده است.
• اگر هر یک از این علائم را تجربه می‌کنید، مهم است که برای تشخیص و درمان به پزشک مراجعه کنید.

اگر شما نیز هر کدام از این علائم را تجربه می کنید به شما پیشنهاد می کنیم که با متخصصان ما در کلینیک ویستان در تماس باشید.

بیشتر بدانید: کاپ قاعدگی چیست؟ فیلم کاپ قاعدگی بدون سانسور

انواع فیبروم رحم کدامند؟

فیبروم رحم (میوما) توده‌های خوش‌خیم عضلانی و صافی هستند که در رحم زنان در سنین باروری (بین ۲۵ تا ۴۰ سالگی) ایجاد می‌شوند. این توده‌ها می‌توانند به صورت تکی یا چندتایی در اندازه‌های مختلف از چند میلی‌متر تا چند سانتی‌متر رشد کنند.

انواع فیبروم رحم بر اساس محل قرارگیری آنها در رحم طبقه‌بندی می‌شوند:

1. فیبروم‌های زیرمخاطی:

• در زیر مخاطب رحم (لایه داخلی رحم) رشد می‌کنند.
• شایع‌ترین نوع فیبروم رحم نیستند.
• می‌توانند باعث خونریزی شدید قاعدگی، لکه بینی و مشکلات باروری شوند.

2. فیبروم‌های intramural:

• در دیواره رحم رشد می‌کنند.
• شایع‌ترین نوع فیبروم رحم هستند.
• معمولاً علائمی ایجاد نمی‌کنند، اما در برخی موارد می‌توانند باعث درد لگن، خونریزی شدید قاعدگی و مشکلات باروری شوند.

3. فیبروم‌های زیرسروزینی:

• در سطح خارجی رحم رشد می‌کنند.
• معمولاً بزرگترین نوع فیبروم رحم هستند.
• معمولاً علائمی ایجاد نمی‌کنند، اما در برخی موارد می‌توانند باعث درد لگن، فشار روی مثانه یا روده و مشکلات باروری شوند.

4. فیبروم‌های ساقه‌دار:

• به وسیله یک ساقه نازک به رحم متصل می‌شوند و ممکن است قابل حرکت باشند.
• نادرترین نوع فیبروم رحم هستند.
• می‌توانند باعث درد لگن، پیچ خوردگی ساقه و مشکلات باروری شوند.

علاوه بر این، فیبروم‌ها را می‌توان بر اساس تعداد و اندازه آنها نیز طبقه‌بندی کرد:

• فیبروم‌های تکی: فقط یک فیبروم وجود دارد.
• فیبروم‌های چندتایی: دو یا چند فیبروم وجود دارد.
• فیبروم‌های کوچک: قطر آنها کمتر از 2 سانتی‌متر است.
• فیبروم‌های متوسط: قطر آنها بین 2 تا 5 سانتی‌متر است.
• فیبروم‌های بزرگ: قطر آنها بیش از 5 سانتی‌متر است.

نوع فیبروم رحم می‌تواند بر علائم و گزینه‌های درمانی تأثیر بگذارد.

مهم است که برای تشخیص و درمان فیبروم رحم به پزشک مراجعه کنید. پزشک با معاینه لگن، سونوگرافی و در صورت نیاز، آزمایش‌های دیگر می‌تواند نوع و محل فیبروم را تعیین کند و بهترین روش درمانی را برای شما تجویز کند.

علائم ترکیدن فیبروم رحم

ترکیدن فیبروم رحم (میومکتومی) یک اتفاق نادر است که می‌تواند در زنان مبتلا به فیبروم رحم رخ دهد. فیبروم رحم توده‌های خوش‌خیم عضلانی و صافی هستند که در رحم زنان در سنین باروری (بین ۲۵ تا ۴۰ سالگی) ایجاد می‌شوند.

علائم ترکیدن فیبروم رحم عبارتند از:

• درد ناگهانی و شدید در لگن یا شکم: این درد معمولاً تیز و طاقت‌فرسا است و می‌تواند به کمر یا ران‌ها نیز سرایت کند.
• خونریزی واژن: ممکن است خونریزی شدید و غیرقابل توضیحی داشته باشید.
• تهوع و استفراغ: ممکن است به دلیل تحریک صفاق (لایه پوشاننده رحم) حالت تهوع و استفراغ داشته باشید.
• تب و لرز: اگر فیبروم عفونی شده باشد، ممکن است تب و لرز داشته باشید.
• غش یا بیهوشی: در موارد شدید، ممکن است به دلیل از دست دادن خون زیاد، غش یا بیهوش شوید.

اگر هر یک از این علائم را تجربه می‌کنید، باید فوراً به پزشک مراجعه کنید. ترکیدن فیبروم رحم یک اورژانس پزشکی است که نیاز به درمان فوری دارد.

عوامل خطر ترکیدن فیبروم رحم:

• فیبروم‌های بزرگ: فیبروم‌های بزرگ بیشتر در معرض خطر ترکیدن هستند.
• فیبروم‌های زیرمخاطی: فیبروم‌های زیرمخاطی که در زیر مخاطب رحم رشد می‌کنند، بیشتر در معرض خطر ترکیدن هستند.
• بارداری: فیبروم‌ها در دوران بارداری بیشتر در معرض خطر ترکیدن هستند.
• زایمان: فیبروم‌ها در حین زایمان بیشتر در معرض خطر ترکیدن هستند.

تشخیص ترکیدن فیبروم رحم:

پزشک با معاینه لگن، سونوگرافی و در صورت نیاز، آزمایش‌های دیگر می‌تواند ترکیدن فیبروم رحم را تشخیص دهد.

درمان ترکیدن فیبروم رحم:

درمان ترکیدن فیبروم رحم به شدت علائم شما بستگی دارد. در موارد خفیف، ممکن است فقط به مراقبت‌های حمایتی مانند استراحت، مایعات و داروهای مسکن نیاز داشته باشید. در موارد شدیدتر، ممکن است نیاز به جراحی برای برداشتن فیبروم و کنترل خونریزی باشد.

پیشگیری از ترکیدن فیبروم رحم:

هیچ راه قطعی برای پیشگیری از ترکیدن فیبروم رحم وجود ندارد. با این حال، می‌توانید با انجام معاینات منظم لگنی و صحبت با پزشک در مورد خطر ابتلا به این عارضه، خطر را کاهش دهید.

مهم است که به خاطر داشته باشید که ترکیدن فیبروم رحم یک اتفاق نادر است. اکثر زنان مبتلا به فیبروم رحم هرگز این مشکل را تجربه نمی‌کنند. با این حال، اگر علائم ترکیدن فیبروم را تجربه می‌کنید، باید فوراً به پزشک مراجعه کنید.

علت فیبروم رحم چیست؟

علت دقیق فیبروم رحم ناشناخته است، اما عوامل متعددی در ایجاد آن نقش دارند.

مهم‌ترین عوامل مرتبط با ایجاد فیبروم رحم عبارتند از:

1. هورمون‌ها:

• استروژن و پروژسترون: این دو هورمون زنانه نقش مهمی در رشد و عملکرد رحم دارند. سطوح بالای استروژن و پروژسترون می‌تواند باعث رشد فیبروم شود.
• سایر هورمون‌ها: هورمون‌های دیگری مانند IGF-1 و TGF-β نیز ممکن است در رشد فیبروم نقش داشته باشند.

2. ژنتیک:

• سابقه خانوادگی: اگر سابقه خانوادگی فیبروم رحم دارید، خطر ابتلا به آن بیشتر است.
• جهش‌های ژنتیکی: برخی از جهش‌های ژنتیکی می‌توانند خطر ابتلا به فیبروم را افزایش دهند.

3. عوامل محیطی:

• چاقی: زنان چاق بیشتر در معرض ابتلا به فیبروم رحم هستند.
• عدم بارداری: زنانی که هرگز باردار نشده‌اند، بیشتر در معرض ابتلا به فیبروم رحم هستند.
• مصرف گوشت قرمز: مصرف زیاد گوشت قرمز ممکن است خطر ابتلا به فیبروم را افزایش دهد.
• مصرف الکل: مصرف زیاد الکل ممکن است خطر ابتلا به فیبروم را افزایش دهد.

عوامل دیگری که ممکن است در ایجاد فیبروم رحم نقش داشته باشند عبارتند از:

• فشار خون بالا:
• دیابت:
• کمبود ویتامین D:

مهم است که به خاطر داشته باشید که هیچ یک از این عوامل به تنهایی نمی‌توانند باعث ایجاد فیبروم رحم شوند. احتمالاً ترکیبی از این عوامل در ایجاد فیبروم رحم در زنان مستعد نقش دارند.

اگر نگران خطر ابتلا به فیبروم رحم هستید، باید با پزشک خود صحبت کنید. پزشک می‌تواند با معاینه لگن، سونوگرافی و در صورت نیاز، آزمایش‌های دیگر، خطر ابتلا به فیبروم را در شما ارزیابی کند.

فیبروم رحم در دختر چگونه است؟

فیبروم رحم در دختران میتواند مشابه با زنان بالغ باشد، اما اغلب در سنین باروری، یعنی ۲۰ تا ۵۰ سالگی، به دلیل تولید بیشتر هورمون استروژن، شایعتر است . فیبرومها توده های خوشخیمی هستند که از بافت عضلانی و همبند دیواره رحم تشکیل میشوند و میتوانند کوچک یا بزرگ باشند.

در دختران جوان، فیبرومها ممکن است کمتر شایع باشند و گاهی اوقات بدون علامت بوده و در طی معاینات پزشکی به صورت اتفاقی کشف شوند . با این حال، اگر فیبرومها علائمی ایجاد کنند، ممکن است شامل خونریزی شدید قاعدگی، درد در لگن، کمر و زیر شکم، لکه بینی و درد هنگام رابطه جنسی باشند.

در صورتی که دختری علائمی مرتبط با فیبروم رحم داشته باشد، مراجعه به پزشک یا متخصص زنان و زایمان برای تشخیص و درمان مناسب ضروری است.

فیبروم رحم چگونه از بین می رود؟

فیبروم رحم (میوما) به طور طبیعی از بین نمی‌رود. این توده‌های خوش‌خیم عضلانی و صافی هستند که در رحم زنان در سنین باروری (بین ۲۵ تا ۴۰ سالگی) ایجاد می‌شوند. فیبروم‌ها می‌توانند به صورت تکی یا چندتایی در اندازه‌های مختلف از چند میلی‌متر تا چند سانتی‌متر رشد کنند.

در حالی که فیبروم‌ها به طور طبیعی از بین نمی‌روند، اما گزینه‌های مختلفی برای درمان آنها وجود دارد:

1. عدم درمان:

• در برخی موارد، ممکن است نیازی به درمان فیبروم نباشد.
• اگر فیبروم علائمی ایجاد نکند و کوچک باشد، پزشک ممکن است به شما توصیه کند که به طور منظم تحت معاینات لگنی و سونوگرافی قرار بگیرید تا اندازه و وضعیت فیبروم را بررسی کند.

2. دارو:

• داروهای ضد بارداری خوراکی می‌توانند به کوچک کردن فیبروم و کاهش خونریزی کمک کنند.
• داروهای ضد بارداری هورمونی مانند آگونیست‌های GnRH نیز می‌توانند به کوچک کردن فیبروم کمک کنند.

3. روش‌های غیرجراحی:

• میومکتومی رادیوفرکانسی (RF): در این روش، از امواج رادیویی برای از بین بردن فیبروم بدون ایجاد برش استفاده می‌شود.
• میومکتومی مایکروویو: در این روش، از امواج مایکروویو برای از بین بردن فیبروم بدون ایجاد برش استفاده می‌شود.

4. جراحی:

• میومکتومی: در این روش، فیبروم از طریق جراحی از رحم برداشته می‌شود. میومکتومی می‌تواند به روش‌های مختلفی مانند لاپاروسکوپی، لاپاروتومی یا هیستروسکوپی انجام شود.
• هیسترکتومی: در این روش، رحم به طور کامل برداشته می‌شود. هیسترکتومی فقط در موارد شدید که فیبروم‌ها بزرگ هستند، خونریزی شدید یا درد غیرقابل کنترل ایجاد می‌کنند، انجام می‌شود.

انتخاب بهترین روش درمانی برای فیبروم رحم به عوامل مختلفی بستگی دارد، از جمله:

• سن: زنان جوان‌تر ممکن است گزینه‌های بیشتری برای حفظ باروری خود داشته باشند.
• اندازه و تعداد فیبروم‌ها: فیبروم‌های بزرگتر یا متعدد ممکن است نیاز به درمان تهاجمی‌تری داشته باشند.
• علائم: اگر فیبروم علائم شدیدی ایجاد کند، ممکن است نیاز به درمان فوری‌تر داشته باشد.
• تمایل به باروری: اگر قصد باردار شدن دارید، پزشک ممکن است روش‌های درمانی را توصیه کند که به حفظ باروری شما کمک می‌کنند.

مهم است که با پزشک خود در مورد بهترین روش درمانی برای فیبروم رحم خود صحبت کنید. پزشک می‌تواند با در نظر گرفتن شرایط شما، بهترین گزینه را برای شما تجویز کند.

درمان فیبروم رحم با لیزر

درمان فیبروم رحم با لیزر یکی از روش‌های نوین و کم‌تهاجمی برای از بین بردن این توده‌های خوش‌خیم عضلانی است که در رحم زنان در سنین باروری (بین ۲۵ تا ۴۰ سالگی) ایجاد می‌شوند. این روش به عنوان میومکتومی لیزری نیز شناخته می‌شود.

نحوه انجام میومکتومی لیزری:

در میومکتومی لیزری، از لیزر برای از بین بردن فیبروم بدون ایجاد برش‌های بزرگ در شکم استفاده می‌شود. این روش می‌تواند به روش‌های مختلفی انجام شود، از جمله:

• لاپاروسکوپی: در این روش، جراح چند برش کوچک در شکم ایجاد می‌کند و سپس یک لاپاراسکوپ (دوربین نازک) و ابزارهای جراحی را از طریق این برش‌ها وارد رحم می‌کند. سپس از لیزر برای از بین بردن فیبروم استفاده می‌شود.
• هیستروسکوپی: در این روش، جراح یک هیستروسکوپ (دوربین نازک) را از طریق واژن و دهانه رحم وارد رحم می‌کند. سپس از لیزر برای از بین بردن فیبروم استفاده می‌شود.

مزایای میومکتومی لیزری:

• کم‌تهاجمی بودن: برش‌های کوچکی در شکم ایجاد می‌شود که به معنای درد و زمان بهبودی کمتری است.
• کاهش خونریزی: میزان خونریزی در مقایسه با جراحی‌های باز کمتر است.
• زمان ریکاوری سریع‌تر: بیماران معمولاً می‌توانند در عرض چند روز پس از عمل به خانه بازگردند.
• حفظ باروری: این روش به رحم آسیب نمی‌رساند، بنابراین زنان می‌توانند باردار شوند.
• کاهش خطر عوارض: خطر عفونت، اسکار و سایر عوارض در مقایسه با جراحی‌های باز کمتر است.

معایب میومکتومی لیزری:

• همه فیبروم‌ها را نمی‌توان با لیزر برداشت. فیبروم‌های بزرگ یا عمیق ممکن است نیاز به روش‌های درمانی دیگری مانند میومکتومی باز یا هیسترکتومی داشته باشند.
• هزینه: میومکتومی لیزری ممکن است گران‌تر از سایر روش‌های درمانی فیبروم باشد.
• همه بیمارستان‌ها و مراکز جراحی این روش را ارائه نمی‌دهند.

موارد منع مصرف میومکتومی لیزری:

• آلرژی به لیزر یا سایر مواد مورد استفاده در این روش
• عفونت لگن
• بارداری
• برخی از بیماری‌های خاص، مانند بیماری‌های قلبی یا ریوی

اگر در مورد درمان فیبروم رحم با لیزر سوال دارید، باید با پزشکان ما در کلینیک ویستان صحبت کنید. پزشکان ما می توانند با در نظر گرفتن شرایط شما، به شما بگوید که آیا این روش برای شما مناسب است یا خیر.

فرق بین فیبروم و سایر توده ها در رحم چیست؟

فیبرومهای رحمی تودههای خوشخیمی هستند که از بافت عضلانی و همبند دیواره رحم تشکیل میشوند و معمولاً غیرسرطانی هستند

این توده ها میتوانند به صورت یک گره منفرد یا در یک خوشه رشد کنند و میتوانند در داخل دیواره رحم، داخل حفره اصلی رحم یا حتی در سطح بیرونی رحم ایجاد شوند

در مقابل، سایر توده های رحمی میتوانند شامل پولیپ های رحمی، آدنومیوز، و سرطان رحم باشند که هر کدام ویژگیها و خطرات مخصوص به خود را دارند:

•  پولیپهای رحمی: رشدهای خوشخیمی هستند که از بافت آندومتریال رحم تشکیل میشوند و معمولاً در داخل حفره رحم رشد میکنند. پولیپها میتوانند باعث خونریزیهای غیرطبیعی و مشکلات باروری شوند

•  آدنومیوز: نوعی بیماری است که در آن بافت آندومتریال به داخل بافتهای عضلانی رحم نفوذ کرده و باعث درد و خونریزی های شدید می شوند.

•  سرطان رحم: توده های بدخیمی که از سلولهای رحم شروع به رشد میکنند و میتوانند به سایر قسمتهای بدن گسترش یابند. سرطان رحم میتواند علائمی مشابه فیبروم ها داشته باشد، اما نیاز به تشخیص و درمان فوری دارد

تشخیص دقیق نوع توده رحمی از طریق معاینه پزشکی، سونوگرافی، و گاهی اوقات نمونهبرداری از بافت (بیوپسی) انجام میشود. در صورت مشاهده هرگونه علامت یا نگرانی، مراجعه به پزشک برای ارزیابی و درمان مناسب ضروری است

مزایا لیزر فیبروم رحم در مقایسه با سایر روش های درمانی

لیزر فیبروم رحم یکی از روش‌های نوین و کم‌تهاجمی برای از بین بردن این توده‌های خوش‌خیم عضلانی است که در رحم زنان در سنین باروری (بین ۲۵ تا ۴۰ سالگی) ایجاد می‌شوند. این روش در مقایسه با سایر روش‌های درمانی فیبروم رحم، مانند میومکتومی باز، هیسترکتومی و روش‌های غیرجراحی، مزایای متعددی دارد، از جمله:

1. کم‌تهاجمی بودن:

• در میومکتومی لیزری، برش‌های کوچکی در شکم ایجاد می‌شود که به معنای درد و زمان بهبودی کمتری است.
• این روش در مقایسه با میومکتومی باز که نیاز به ایجاد برش بزرگ در شکم دارد، بسیار کم‌تهاجمی‌تر است.
• هیسترکتومی که شامل برداشتن کامل رحم است، تهاجمی‌ترین روش درمانی فیبروم رحم است.

2. کاهش خونریزی:

• در میومکتومی لیزری، میزان خونریزی در مقایسه با جراحی‌های باز کمتر است.
• این امر به دلیل استفاده از لیزر برای سوزاندن رگ‌های خونی در حین عمل است که به کاهش خونریزی کمک می‌کند.
• در میومکتومی باز و هیسترکتومی، خونریزی بیشتر است.

3. زمان ریکاوری سریع‌تر:

• بیماران معمولاً می‌توانند در عرض چند روز پس از میومکتومی لیزری به خانه بازگردند.
• این امر به دلیل ماهیت کم‌تهاجمی این روش و برش‌های کوچک است.
• در میومکتومی باز، زمان ریکاوری چند هفته طول می‌کشد.
• در هیسترکتومی، زمان ریکاوری به نوع جراحی (لاپاروسکوپی یا باز) بستگی دارد.

4. حفظ باروری:

• میومکتومی لیزری به رحم آسیب نمی‌رساند، بنابراین زنان می‌توانند باردار شوند.
• این امر به دلیل ماهیت کم‌تهاجمی این روش و عدم برداشتن بافت رحم است.
• در میومکتومی باز، ممکن است به برخی از بافت‌های رحم آسیب برسد که می‌تواند بر باروری تأثیر بگذارد.
• هیسترکتومی شامل برداشتن کامل رحم است و در نتیجه باروری را از بین می‌برد.

5. کاهش خطر عوارض:

• خطر عفونت، اسکار و سایر عوارض در میومکتومی لیزری در مقایسه با جراحی‌های باز کمتر است.
• این امر به دلیل ماهیت کم‌تهاجمی این روش و برش‌های کوچک است.
• در میومکتومی باز، خطر عفونت، اسکار و سایر عوارض بیشتر است.
• در هیسترکتومی، خطر عوارض جدی مانند خونریزی، لخته شدن خون و آسیب به اندام‌های مجاور وجود دارد.

6. زیبایی:

• میومکتومی لیزری به دلیل برش‌های کوچک، جای زخم کمتری به جا می‌گذارد.
• این امر برای زنانی که به ظاهر خود اهمیت می‌دهند، مهم است.
• در میومکتومی باز، جای زخم بزرگتری در شکم باقی می‌ماند.
• هیسترکتومی ممکن است شامل دو یا سه برش در شکم یا یک برش واژینال باشد.

با این حال، میومکتومی لیزری معایبی نیز دارد، از جمله:

• همه فیبروم‌ها را نمی‌توان با لیزر برداشت. فیبروم‌های بزرگ یا عمیق ممکن است نیاز به روش‌های درمانی دیگری مانند میومکتومی باز یا هیسترکتومی داشته باشند.
• هزینه: میومکتومی لیزری ممکن است گران‌تر از سایر روش‌های درمانی فیبروم باشد.
• همه بیمارستان‌ها و مراکز جراحی این روش را ارائه نمی‌دهند.

اگر قصد درمان فیبروم رحم با لیزر را دارید می توانید با مشاوران ما در مرکز تخصصی ویستان در غرب تهران در تماس باشید.