دیسک کمر چیست؟ + علل بروز، علایم تشخیص و نحوه درمان آن

آخرین به‌روزرسانی در 2025-11-15 توسط سودا میرزاقنبرپور

دیسک کمر، یکی از مشکلات شایعی است که بسیاری از افراد در طول زندگی خود با آن مواجه می‌شوند. این بیماری به علت کاهش یا پارگی دیسک‌های بین مهره‌ای در ناحیه کمر رخ می‌دهد و می‌تواند منجر به فشار بر عصب‌ها و ایجاد درد شدید در ناحیه کمر، درد پایین‌تنه، ضعف عضلانی و بی‌حسی شود. علائم دیسک کمر معمولاً شامل درد شدید در ناحیه کمر، درد تیرکشنده که به پاها منتشر می‌شود و احساس سوزش یا بی‌حسی در اندام‌ها می‌گردد. درمان این مشکل ممکن است شامل روش‌های غیرجراحی مانند فیزیوتراپی، داروهای ضد درد و در موارد حاد جراحی باشد. تشخیص زودهنگام و پیگیری درمان مناسب می‌تواند به بهبود کیفیت زندگی افراد مبتلا به دیسک کمر کمک کند. با ما همراه باشید تا با علائم این نوع بیماری و درمان آن، آشنا شوید.

دیسک کمر چیست؟

دیسک کمر، به عنوان یکی از اجزای حیاتی ستون فقرات، نقش مهمی در حرکت و پشتیبانی از بدن دارد. این دیسک‌ها که بین مهره‌های کمر قرار گرفته‌اند، مانند ضربه‌گیر عمل کرده و فشارهای وارده بر ستون فقرات را جذب می‌کنند. دیسک کمر شامل دو بخش اصلی است که لایه سفت بیرونی به نام “آنولوس فیبروسوس” و هسته نرم داخلی نیز به نام “نوکلئوس پالپوزوس” شناخته می‌شود. وقتی هسته نرم تحت فشار قرار بگیرد یا از محل خود بیرون بزند، به وضعیت فتق دیسک کمر منجر می‌شود.

این بیماری ممکن است به علل مختلفی از جمله کهولت سن، آسیب‌های فیزیکی و بلند کردن اجسام سنگین به‌طور نامناسب بروز کند. عواملی مانند استعدادهای ژنتیکی و عدم فعالیت بدنی مناسب نیز می‌توانند به ایجاد مشکل در دیسک کمر کمک کنند. عدم تشخیص و درمان به‌موقع این وضعیت، ممکن است عوارضی نظیر فشار بر عصب سیاتیک و ناتوانی در حرکت را به همراه داشته باشد. اما با تشخیص زودهنگام و پیگیری درمان مناسب، بسیاری از افراد می‌توانند به زندگی عادی خود بازگردند و از مشکلات دیسک کمر رهایی یابند. برای دریافت مشاوره و معاینه اصولی و درست برای تشخیص زودهنگام این بیماری، با ما تماس بگیرید و در کمترین زمان ممکن به سلامت خود دست یابید.

نحوه تشخیص دیسک کمر

تشخیص دیسک کمر از طریق چند روش اصلی انجام می‌شود. اولین و مهم‌ترین روش، بررسی شرح حال بیمار است. پزشکان با پرسش‌هایی درباره شروع درد، ناحیه درد و شدت آن، الگوی درد و سابقه قبلی بیمار اطلاعات لازم را جمع‌آوری می‌کنند. معمولاً درد دیسک کمر به‌طور ناگهانی و شدید در ناحیه کمر یا پا ظاهر می‌شود و ممکن است در مسیر عصب سیاتیک انتشار یابد.

دومین روش تشخیص، معاینه فیزیکی بیمار است. در این مرحله، پزشک حرکات ستون فقرات را بررسی می‌کند و می‌تواند با بالا آوردن پای بیمار، واکنش او را نسبت به درد مشاهده کند. در نهایت، برای تأیید تشخیص، از تصویربرداری مانند MRI استفاده می‌شود که وضعیت دیسک کمر، نوع و میزان پارگی آن را به‌وضوح نشان می‌دهد. همچنین، انجام تست‌های نوار عصب و عضله نیز می‌توانند در تشخیص دقیق‌تر کمک کننده باشند.

همچنین بخوانید: هزینه اوزون تراپی دیسک کمر – قیمت اوزون تراپی با بیمه تکمیلی

درجات مختلف دیسک کمر

بیرون‌زدگی دیسک کمر یک عارضه تدریجی است که می‌تواند به مرور زمان شدیدتر شود. این وضعیت به چهار مرحله طبقه‌بندی می‌شود. در این بخش به طور مختصر به تفصیل هریک از این درجات می‌پردازیم.

تورم دیسک (دیسک خفیف)

در این مرحله، هسته دیسک به طور جزئی متورم می‌شود و ممکن است هیچ علامتی در آن مشاهده نشود یا تنها دردهای خفیفی در وضعیت‌های خاص احساس شود. این مرحله معمولاً کم‌خطرترین مرحله است و بیشتر افراد با مراقبت‌های ساده می‌توانند آن را مدیریت کنند.

بیرون‌زدگی دیسک

در این مرحله، آسیب به دیسک افزایش یافته و هسته آن پاره می‌شود. این پاره شدن به نخاع فشار وارد می‌کند و بیمار ممکن است در زمان نشستن، تغییر وضعیت یا حتی خواب احساس درد کند. این وضعیت نیاز به توجه جدی‌تری دارد؛ زیرا علائم آن ممکن است بر زندگی روزمره تأثیر بگذارند.

پارگی دیسک

اینجا شدت آسیب به حدی است که بافت پیوندی دیسک دچار پارگی می‌شود. فرد دردهای شدیدی را تجربه می‌کند که می‌تواند در حرکات روزانه اختلال ایجاد کند. در پارگی دیسک کمر، درمان مناسب و سریع اهمیت زیادی دارد تا از وخیم‌تر شدن وضعیت جلوگیری شود.

جداشدن دیسک

این شدیدترین مرحله است که در آن بخشی از هسته دیسک جدا شده و به کانال نخاعی وارد می‌شود. این تکه جدا شده به‌طور دائمی به نخاع فشار وارد می‌کند، که منجر به درد بسیار شدید می‌شود. در این وضعیت، درمان جراحی ممکن است ضروری باشد تا از عوارض بیشتر جلوگیری شود.

دلایل بروز دیسک کمر

بیرون‌زدگی دیسک کمر به‌طور عمده ناشی از وارد شدن فشار مضاعف به ستون فقرات است. این فشار می‌تواند به دلیل عوامل مختلفی ایجاد شود که در ادامه به برخی از آن‌ها اشاره می‌شود:

• بلند کردن ناگهانی و نادرست اجسام سنگین می‌تواند به دیسک‌ها فشار وارد کرده و موجب بیرون‌زدگی آن‌ها شود.
• وزن اضافی می‌تواند بر روی ستون فقرات فشار بیشتری ایجاد کند و احتمال آسیب به دیسک‌ها را افزایش دهد.
• نشستن به طور نادرست و در وضعیت‌های نامناسب می‌تواند به فشار و تنش در ناحیه کمر و در نتیجه آسیب به دیسک‌ها منجر شود.
• حرکات ناگهانی یا غیرمنتظره که باعث فشار بیش از حد به کمر می‌شوند، می‌توانند به بیرون‌زدگی دیسک کمک کنند.
• ضربه یا تصادف می‌تواند آسیب‌های جدی به دیسک‌ها و ساختارهای اطراف آن‌ها وارد کند که به بیرون‌زدگی منجر می‌شود.
• با افزایش سن، انعطاف‌پذیری دیسک‌ها کاهش می‌یابد و آسیب‌پذیری آن‌ها در برابر کشش و پیچ‌خوردگی بیشتر می‌شود.
• تنگی کانال نخاع می‌تواند به فشار بیشتری بر روی دیسک‌ها منجر شود.

علائم دیسک کمر چیست؟

علائم دیسک کمر می‌تواند در حالات مختلف متفاوت باشد. معمولاً درد آن به‌طور ناگهانی و شدید ظاهر می‌شود و ممکن است با حرکات ناگهانی یا فعالیت‌های سنگین تشدید گردد. این درد می‌تواند به نواحی مختلفی از جمله باسن، ران‌ها و پاها منتشر شود. یکی از علائم دیسک کمر، درد سیاتیک است که به صورت درد تیرکشنده از کمر به پایین پا بروز می‌کند و ناشی از فشار دیسک بر عصب سیاتیک است. در این بخش به بررسی علائم این بیماری در سه حالت، اولیه، پیشرفته و اورژانسی اشاره می‌کنیم:

علائم اولیه دیسک کمر

یکی از شایع‌ترین علائم اولیه، درد کمر است که می‌تواند ملایم یا ناگهانی و شدید باشد و معمولاً با حرکات خاصی مانند خم شدن یا بلند کردن اجسام سنگین تشدید می‌شود. همچنین، درد یا تیر کشیدن به پاها که به عنوان درد سیاتیکی شناخته می‌شود، از دیگر علائم اولیه بوده و معمولاً به علت فشار دیسک بر عصب سیاتیک است. سفتی و کاهش انعطاف‌پذیری در ناحیه کمر نیز می‌تواند نشان‌دهنده مشکل باشد و احساس درد در حین نشستن یا ایستادن طولانی مدت را ایجاد کند.

علائم پیشرفته دیسک کمر

علائم پیشرفته و پیچیده دیسک کمر زمانی بروز می‌کنند که آسیب به دیسک‌های بین مهره‌ای یا فتق دیسک به حدی شدید شود که بر اعصاب مجاور فشار وارد کند. یکی از علائم اصلی، درد شدید و پایدار در ناحیه کمر است که به درمان‌های خانگی پاسخ نمی‌دهد و ممکن است به پاها، به‌ویژه در مسیر عصب سیاتیک، انتشار یابد. ضعف عضلانی و کاهش قدرت در پاها نیز از علائم دیگر این مرحله هستند که می‌توانند فعالیت‌های روزمره را دشوار کنند. همچنین، بی‌حسی و احساس سوزش در پاها نشانه آسیب به اعصاب است. در موارد شدیدتر، از دست دادن کنترل مثانه یا روده رخ می‌دهد که یک علامت اورژانسی است و نیاز به مداخله فوری پزشکی دارد.

علائم اورژانسی دیسک کمر

علائم اورژانس و خطرناک دیسک کمر زمانی بروز می‌کند که فتق دیسک به درجه‌ای برسد که به طور جدی به اعصاب نخاعی فشار وارد کند. یکی از خطرناک‌ترین علائم، از دست دادن کنترل مثانه یا روده است که به سندروم دم اسب معروف است و نیاز به مداخله فوری پزشکی دارد. همچنین، ضعف شدید در پاها که ممکن است به عدم توانایی در ایستادن یا راه رفتن منجر شود، از دیگر علائم هشداردهنده است.

علائم دیسک کمر در پا

علائم دیسک کمر در پاها به دلیل فشار بر اعصاب نخاعی، به‌ویژه عصب سیاتیک، شامل درد تیرکشنده‌ای است که از ناحیه کمر به سمت باسن و پاها انتشار می‌یابد. این درد معمولاً در یک طرف بدن حس می‌شود و با سوزش و گزگز همراه است که به بی‌حسی در نواحی پایینی پا و انگشتان منجر می‌شود. همچنین، ضعف عضلانی در پاها ممکن است مشکلاتی در راه رفتن و ایستادن ایجاد کند. در موارد شدیدتر، از دست دادن حس یا ناتوانی در حرکت بخشی از پا نشانه‌ای از آسیب جدی به اعصاب است.

همچنین بخوانید: آمپول متیل پردنیزولون برای کمردرد-قیمت آمپول متیل پردنیزولون

درمان دیسک کمر

درد دیسک کمر معمولاً ناشی از آسیب دیدگی یا پارگی دیسک‌های بین مهره‌ای است و می‌تواند تاثیرات جدی بر کیفیت زندگی فرد بگذارد. برای درمان سریع این درد، روش‌های متعددی وجود دارد که می‌توانید به آن‌ها توجه کنید:

بی حرکت کردن ستون مهره‌ها

بی حرکت کردن ستون مهره‌ها می‌تواند به کاهش درد و جلوگیری از تشدید آن کمک کند. این کار معمولاً با استفاده از کمربندهای طبی انجام می‌شود تا فشار کمتری به دیسک‌ها وارد شود. دراز کشیدن به خصوص در وضعیت‌های مناسب، می‌تواند درد را کاهش دهد.

داروهای ضد التهاب

استفاده از داروهای ضد التهابی مانند دیکلوفناک، بروفن، ملوکسیکام، ناپروکسن و سلکسیب می‌تواند به کاهش التهاب و درد کمک کند. این داروها معمولاً به عنوان اولین گزینه برای تسکین درد تجویز می‌شوند.

داروهای مسکن و کاهش‌دهنده درد

قرص‌هایی مانند گاباپنتین و پرگابالین می‌توانند با کاهش انتقال سیگنال‌های درد در مغز، تسکین درد قابل توجهی برای بیمار فراهم کنند.

شل‌کننده‌های عضلانی

داروهایی مانند باکلوفن و متوکاربامول که به شل شدن عضلات کمک می‌کنند، می‌توانند در کاهش تنش و اسپاسم عضلانی موثر باشند و درد را کاهش دهند.

روش‌های فیزیوتراپی

فیزیوتراپی شامل تکنیک‌هایی مانند گرم کردن، سرد کردن و ماساژ می‌باشد که می‌تواند به تسکین درد و بهبود عملکرد ستون فقرات کمک کند. این روش‌ها به‌خصوص برای افرادی که از دردهای مزمن رنج می‌برند، بسیار مؤثر هستند.

درمان دیسک کمر در منزل

درمان دیسک کمر در منزل می‌تواند با اجرای چند روش ساده و مؤثر انجام شود. این روش‌ها می‌توانند به کاهش درد و تسریع بهبودی کمک کنند. هر چند درمان‌های خانگی می‌توانند مؤثر باشند، اما لازم است که با احتیاط و انجام آن‌ها تحت نظارت پزشک باشد. در ادامه به چند روش کلی برای درمان دیسک کمر در منزل اشاره می‌کنیم:

استراحت کوتاه‌مدت

استراحت مناسب به مدت یک یا دو روز می‌تواند به تسکین درد کمر کمک کند. ولی استراحت بیش از حد ممکن است باعث ضعف عضلات و کاهش توانایی بدنی شود.

تمرینات کششی و تقویتی

انجام حرکات کششی و تقویتی می‌تواند به بهبود درد و تقویت عضلات کمر کمک کند. این تمرینات باید به آرامی و با توجه به توانایی فرد انجام شوند و شامل حرکاتی نظیر کشش همسترینگ و پل زدن باشد.

کمپرس گرم یا سرد

استفاده از کیسه‌های یخ یا گرمای مرطوب می‌تواند به کاهش درد و التهاب کمک کند. در روزهای اولیه درد، کمپرس سرد مؤثر است و در ادامه می‌توان از گرما برای افزایش جریان خون و تسریع بهبودی استفاده کرد.

اصلاح حالت بدن

بهبود وضعیت نشستن، خوابیدن، و ایستادن می‌تواند فشار وارده بر دیسک را کاهش دهد. استفاده از صندلی‌های خوب و قرار دادن بالش زیر زانوها هنگام خواب می‌تواند کمک کند.

اجتناب از فعالیت‌های سنگین

در مدت زمان بهبودی، باید از فعالیت‌های سنگین و حرکات ناگهانی که می‌توانند به کمر آسیب برسانند، پرهیز کرد تا از تشدید وضعیت جلوگیری شود.

ماساژ و تکنیک‌های آرام‌سازی

ماساژ ملایم و استفاده از تکنیک‌های آرام‌سازی از جمله تنفس عمیق می‌تواند به کاهش تنش عضلانی و درد کمک کند. این روش‌ها باعث بهبود آرامش و راحتی ذهن می‌شوند.

مصرف مسکن‌ها (در صورت نیاز)

در صورت شدت درد، می‌توان از مسکن‌های ضدالتهابی مانند ایبوپروفن استفاده کرد، اما مهم است که پیش از مصرف با پزشک مشورت شود.

فعالیت بدنی سبک

انجام حرکات نرم و ورزش‌های سبک ممکن است به کاهش فشار روی دیسک کمک کند و در عین حال توان عضلات را افزایش دهد. حفظ وضعیت صحیح کمر در طول فعالیت‌ها نیز بسیار حائز اهمیت است.

استراحت کم در رختخواب

چند روز استراحت می‌تواند مفید باشد، اما ماندن در رختخواب برای مدت طولانی ممکن است جالب نباشد. خوابیدن برای ۳۰ دقیقه و سپس پیاده‌روی کوتاه می‌تواند به جلوگیری از سفت شدن مفاصل و حفظ قدرت عضلانی کمک کند.

بهترین مرکز فیزیوتراپی دیسک کمر در تهران

گروه پزشکی ایمان مرزداران یکی از بهترین مراکز فیزیوتراپی دیسک کمر در تهران است که نه تنها در این زمینه، بلکه در درمان بیماری‌های قلبی، عصبی، معده و روده نیز سرامد است. این مرکز با بهره‌گیری از بهترین تجهیزات و دستگاه‌های پیشرفته همراه با یک تیم متخصص و ماهر، خدمات متنوعی را در اختیار بیماران قرار می‌دهد. اگر به دنبال مرکزی برای درمان بیماری خود و بهبود سلامتی بدنتان هستید، به وب سایت این مرکز مراجعه کرده و یا با شماره‌های درج شده در وب سایت تماس بگیرید.

آیا ورزش برای دیسک کمر موثر است؟

استفاده از درمان‌های ورزشی یکی از رویکردهای مؤثر در فیزیوتراپی برای مدیریت و درمان دیسک کمر است. این روش‌ها به صورت خاص برای هر بیمار با توجه به وضعیت جسمانی و شدت مشکل طراحی می‌شوند. در ادامه به انواع مختلف درمان‌های ورزشی که فیزیوتراپیست‌ها معمولاً برای بیماران دیسک کمر استفاده می‌کنند، اشاره می‌کنیم:

حرکات کششی

حرکات کششی به هدف کاهش درد و افزایش انعطاف‌پذیری در ناحیه کمر طراحی شده‌اند. این حرکات به ریلکس کردن عضلات اطراف کمر کمک کرده و می‌توانند باعث تسریع روند بهبودی شوند. با انجام مرتب حرکات کششی، بیمار می‌تواند احساس راحتی بیشتری داشته باشد و دامنه حرکت خود را بهبود بخشد.

حرکات اصلاحی

حرکات اصلاحی به منظور بهبود وضعیت بدن و رفع آسیب‌ها و ناهنجاری‌های ناشی از دیسک کمر به کار می‌روند. این حرکات معمولاً بر روی تکنیک‌های صحیح نشستن، ایستادن و حرکات روزمره تمرکز دارند. هدف اصلی این حرکات، اصلاح الگوهای حرکتی نادرست است که می‌تواند به تشدید مشکلات دیسک کمر منجر شود.

حرکات استقامتی

حرکات استقامتی برای افزایش توان بدن و مقاومت آن در برابر حرکات طراحی شده‌اند. این حرکات به تقویت عضلات کمر و سایر عضلات حمایت‌کننده کمک می‌کنند تا فرد بتواند بهتر با فعالیت‌های روزمره و فشارهای فیزیکی مقابله کند. تقویت عضلات حمایت‌کننده از کمر، می‌تواند خطر آسیب‌های بعدی را کاهش دهد و به بهبود کلی وضعیت بدنی بیمار کمک کند.

چه غذاهایی برای دیسک کمر مضر است؟

تغذیه نقش مهمی در مدیریت سلامت دیسک کمر ایفا می‌کند. به طور کلی، هیچ غذایی به خودی خود مضر نیست اگر به میزان مناسب و متعادل مصرف شود، اما انتخاب غذاهایی با خواص ضد التهابی و تقویت کننده بسیار حائز اهمیت است. از سوی دیگر، برخی غذاها می‌توانند فشار بر ستون فقرات را افزایش دهند و موجب التهاب و آسیب به بافت‌ها شوند. در ادامه به بررسی غذاهایی که برای دیسک کمر مضر هستند، می‌پردازیم:

غذاهای پرچرب و کالری	غذاهایی مانند فست‌فود، نوشیدنی‌های شیرین، شیرینی‌جات، چیپس و پفک، به دلیل محتوای بالا در چربی و کالری می‌توانند موجب افزایش وزن شوند. افزایش وزن فشار بیشتری به ستون فقرات وارد کرده و التهاب را تشدید می‌کند.
غذاهای پرنمک	غذاهایی مانند نوشابه، چیپس، سوسیس و کالباس می‌توانند سطح فشار خون را افزایش دهند و با کاهش جذب کلسیم، خطر پوکی استخوان را بالا ببرند. این وضعیت می‌تواند به مشکلات دیسک کمر کمک کند.
غذاهای پرگلوتن	غذاهایی مانند نان‌های سفید، کیک و ماکارونی ممکن است باعث حساسیت یا التهاب روده‌ها شوند. این التهاب می‌تواند جذب مواد مغذی را کاهش دهد و به مشکلات دیگر سلامتی منجر شود.
غذاهای حاوی الکل	مصرف الکل، مانند بئر و شراب، می‌تواند باعث کاهش سطح ویتامین‌ها و مواد معدنی در بدن شود. علاوه بر این، الکل ممکن است التهاب را افزایش داده و بر تعادل عضلانی تأثیر منفی بگذارد.
قند و شکر	مصرف بالای قند و شکر، که در انواع شیرینی‌ها، کیک‌ها و نوشیدنی‌های شیرین وجود دارد، می‌تواند سطح انسولین خون را افزایش دهد و منجر به انباشت چربی و افزایش وزن شود. این عوامل می‌توانند فشار بر ستون فقرات را افزایش دهند و درد را تشدید کنند.
کافئین	کافئین می‌تواند به کاهش جذب کلسیم منجر شده و به تخریب استخوان‌ها کمک کند. این موضوع خصوصاً برای افرادی که دچار مشکلات اسکلتی هستند، می‌تواند خطرناک باشد.

دیسک کمر در چه سنی رخ می‌دهد؟

بیماری دیسک کمر معمولاً در افراد میان‌سال، به‌ویژه در دهه‌های سوم و چهارم زندگی (بین ۳۰ تا ۴۰ سالگی)، شایع است. بسیاری از این افراد ممکن است برای ماه‌ها یا حتی سال‌ها از درد کمر یا درد در اندام‌های تحتانی رنج ببرند و معمولاً با استفاده از داروها کمی تسکین می‌یابند. اما گاهی اوقات این درد به شدت افزایش می‌یابد و می‌تواند تاثیر زیادی بر کیفیت زندگی روزمره فرد بگذارد. تشخیص و درمان به‌موقع می‌تواند به کنترل این وضعیت کمک کند.

Although age is the most common risk, physical inactivity can cause weak back and abdominal muscles, which may not support the spine properly. Back injuries also increase when people who are normally not physically active participate in overly strenuous activities. Jobs that require heavy lifting and twisting of the spine can also cause back injuries.

اگرچه سن یکی از شایع‌ترین عوامل خطر است، عدم تحرک بدنی می‌تواند باعث ضعف عضلات کمر و شکم شود و از حمایت موثر آن‌ها از ستون فقرات جلوگیری کند. همچنین، آسیب‌های کمر معمولاً در افرادی که به‌طور معمول فعالیت بدنی ندارند و ناگهان به فعالیت‌های شدید می‌پردازند، افزایش می‌یابد. مشاغلی که نیاز به بلند کردن اجسام سنگین و چرخش ستون فقرات دارند نیز می‌توانند به آسیب‌های کمر منجر شوند.

چه زمانی باید به پزشک متخصص مراجعه کرد؟

درد کمر همیشه نشان‌دهنده مشکلات دیسک کمر نیست، اما اگر این درد به نواحی دیگر مانند دست‌ها، پاها یا گردن سرایت کند، باید به آن توجه ویژه‌ای کرد. در چنین مواردی، ممکن است علائمی مانند خواب رفتگی، گزگز یا ضعف در اندام‌ها نیز مشاهده شود که می‌تواند نشانه‌ای از وجود دیسک کمر باشد. توصیه می‌شود در صورت بروز این علائم، به سرعت با یک پزشک متخصص دیسک کمر مشورت کنید. ارزیابی‌های دقیق پزشکی می‌تواند به تشخیص وجود دیسک کمر و میزان پیشرفت بیماری کمک کند تا درمان مناسب و به موقع برای شما فراهم شود.

سخن پایانی

دیسک کمر به آسیب یا اختلال در دیسک‌های بین مهره‌ای کمر گفته می‌شود که می‌تواند به علت فشار، صدمات و تغییرات طبیعی ناشی از سن بروز کند. علائم آن شامل درد شدید کمر، احساس گزگز یا بی‌حسی در پاها، ضعف عضلانی و مشکلات حرکتی هستند. بروز دیسک کمر معمولاً به عوامل مختلفی مانند آسیب‌های ورزشی، چاقی و سابقه خانوادگی وابسته است. تشخیص و درمان به‌موقع این مشکل بسیار مهم است تا از بروز عوارض جدی‌تر جلوگیری شود.

سوالات متداول